Βοήθεια μας : έρχεται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Τίθεται το ερώτημα κατά πόσον είναι πιθανό μία χώρα να εφαρμόσει την οικονομική πολιτική που συνήθως υποδεικνύει το ΔΝΤ και να περάσει η οικονομία της σε φάση ανάπτυξης. Οι αντίπαλοι τής πολιτικής που γενικά υποδεικνύει το ΔΝΤ ισχυρίζονται ότι είναι πάντα φιλο-κυκλική [1]  και χειροτερεύει τα πράγματα. Το ΔΝΤ ισχυρίζεται ότι αντιθέτως τα μέτρα του έχουν πάντοτε στόχο την έξοδο από την ύφεση και την ανάπτυξη.

Ο φόβος του πολίτη μπροστά στην δημιουργία χρήματος

Ο φόβος ότι η "εκτύπωση χρήματος" [1]  προκαλεί Πληθωρισμό είναι η μεγαλύτερη αιτία που ο πολίτης σήμερα είναι επιφυλακτικός απέναντι στις Κεϋνσιανές και μετα-Κεϋνσιανές αναλύσεις. Αλλά ο φόβος αυτός είναι αβάσιμος. [2] Ο Πώλ Κρούγκμαν ισχυρίζεται ότι  κρατικά ελλείμματα που χρηματοδοτούνται μέσω δημιουργίας χρήματος είναι πιο πληθωριστικά από την δημιουργία (έκδοση) κρατικών ομολόγων. [3]  Σύμφωνα όμως με τον Αουγκούστο Γκρατσιάνι

Η τεχνική που χρησιμοποιείται [από μία κυβέρνηση] για να χρηματοδοτηθεί ένα έλλειμμα όντως έχει επίδραση πάνω στο επίπεδο τιμών αλλά μόνον εμμέσως, και μάλιστα η επίδραση που δημιουργείται είναι αντίθετη από ό,τι ισχυρίζεται η ορθόδοξη μακρο-οικονομική ανάλυση. Στην πραγματικότητα, ένα έλλειμμα που χρηματοδοτείται μέσω εκδόσεως κρατικών ομολόγων αυξάνει το ποσόν των τόκων που καταβάλλονται και, συνεπώς, αυξάνει τα χρηματικά έσοδα των αποταμιευτών. Οι συνέπειες αυτού του γεγονότος είναι ότι οι χρηματικές τιμές πιέζονται προς τα πάνω περισσότερο απ΄ ό,τι εάν το έλλειμμα είχε χρηματοδοτηθεί μέσω δημιουργίας χρήματος. [4]

Υπάρχει όμως και μία άλλη αιτία για την οποία η χρηματοδότηση ελλειμμάτων με την δημιουργία χρήματος δεν είναι υποχρεωτικά [5] πληθωριστική: Διότι όσο υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό το οποίο δεν απασχολείται [6] , υπάρχει ζήτηση χρήματος, στην οικονομία.