Τίθεται το ερώτημα κατά πόσον είναι πιθανό μία χώρα να εφαρμόσει την οικονομική πολιτική που συνήθως υποδεικνύει το ΔΝΤ και να περάσει η οικονομία της σε φάση ανάπτυξης. Οι αντίπαλοι τής πολιτικής που γενικά υποδεικνύει το ΔΝΤ ισχυρίζονται ότι είναι πάντα φιλο-κυκλική [1] και χειροτερεύει τα πράγματα. Το ΔΝΤ ισχυρίζεται ότι αντιθέτως τα μέτρα του έχουν πάντοτε στόχο την έξοδο από την ύφεση και την ανάπτυξη.
Για το ερώτημα αυτό υπήρξε μία έντονη διαφωνία μεταξύ του ΔΝΤ και του γνωστού Κέντρου Έρευνας Οικονομικής Πολιτικής (Center for Economic Policy Research), διαφωνία που εκδηλώθηκε σε έναν δημόσιο διάλογο το 2009. Το Κέντρο ανέλαβε να εξετάσει αναλυτικά κατά πόσο και σε ποιό βαθμό το ΔΝΤ προώθησε φιλο-κυκλικές πολιτικές σε χώρες που δανείζονταν από το Ταμείο.
Τον Οκτώβιο του 2009 (πρίν δηλαδή σπεύσει να βοηθήσει το ΔΝΤ τήν χώρα μας), δημοσιεύτηκε η σχετική Μελέτη. Το CEPR εξέτασε 41 συμφωνίες που σύναψε το ΔΝΤ με διάφορες χώρες. Οι 31 από αυτές περιείχαν συστάσεις για φιλοκυκλικές πολιτικές.
Σε πολλές περιπτώσεις οι πολιτικές τού ΔΝΤ βασιζόντουσαν σε υπερ-αισιόδοξες εκτιμήσεις. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, από τις 26 χώρες που πέρασαν από τουλάχιστον μία Επιθεώρηση από το ΔΝΤ, για τις 11 από αυτές οι Εκθέσεις που έγιναν μειώσανε τις προηγούμενες προβλέψεις ανόδου του πραγματικού ΑΕΠ που είχε κάνει το ΔΝΤ κατά τουλάχιστον 3 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ 3 από αυτές είχαν υπερ-εκτιμηθεί κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες.[2]
Η ομοιότητα με όσα συνέβησαν και στη δική μας χώρα είναι φανερή. Όπως φανερά είναι και τα συμπεράσματα τα οποία μπορεί κανείς να αντλήσει από τα ευρήματα της Μελέτης, κυρίως σχετικά με τα αποτελέσματα που είχαν οι πολιτικές αυτές στις χώρες όπου εφαρμόσθηκαν.
Το ΔΝΤ, όταν η Μελέτη δόθηκε στο κοινό, προσπάθησε να διαψεύσει τα συμπεράσματα της αλλά ουσιαστικά παραδέχθηκε ότι ήταν σωστά. [3]
Σημειώσεις:
[1] Φιλοκυκλική (pro-cyclical) χαρακτηρίζεται μια δημοσιονομική πολιτική η οπόία επιτείνει την προϋπάρχουσα τάση της Οικονομίας. Εάν πχ η Οικονομία βρίσκεται σε Ύφεση και η κυβέρνηση πάρει μέτρα περιορισμού τής Κατανάλωσης, αυτά τα μέτρα είναι φιλο-κυκλικά. Πολιτική που κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλ. στοχεύει στην εξαθένηση της πρϋπάχουσας τάσης και στην εξομάλυνση των οικονομικών διακυμάνσεων, αποκαλείται αντι-κυκλική (counter-cyclical).
[2] Οι Εκθέσειςτης Τρόϊκας κα του ΔΝΤ για την χώρα μας κάθε τρείς μήνες αναθεωρούσαν σχεδόν ριζικά τις προβλέψεις τους! Ο οικονομολόγος και κήρυκας της Σύγχρονη Χρηματιστικής Θεωρίας Μπίλ Μίτσελ έθεσε το ρητορικό ερώτημα εάν τέτοια αποτελέσματα, δηλ. συνεχή και χοντρά λαθη στις προβλέψεις, θα ήταν ανεκτά σε μία ιδιωτική επιχείρηση!
[3] Το ΔΝΤ δήλωσε : "The main point of [the CEPR] report is that growth forecasts were too optimistic when programs were designed, leading to excessively tight fiscal and monetary policies. Reality is quite the opposite. In virtually all programmes, fiscal targets were quickly and substantially relaxed once the extent of the crisis became apparent. Monetary and fiscal policies have deliberately sought to offset the fall in global demand." Παραδέχονται δηλ. ότι χαλάρωναν τα μέτρα μόλις διαπίστωναν το βάθος της κρίσης στο οποίο έβαζαν τις χώρες. Το θέμα όμως είναι ότι οι χωρες, με τα μέτρα αυτά έμπαιναν σε κρίση!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου